Dzisiaj przedstawię Wam historię włosów Czytelniczki Ani oraz jej pielęgnację.
Zobaczcie same, zapraszam.
"Moje włosy miały ze mną raczej łatwe życie, bez zbędnych katuszy. Ale od początku. Jako mała dziewczynka byłam krótkowłosą istotą, ale to wiem tylko ze zdjęć, bo nie pamiętam jak to jest mieć krótkie włosięta.
Później w przedszkolu i w podstawówce
nosiłam warkocz, który dzielnie dzień w dzień zaplatała mi mama. Do dziś
pamiętam, moje poranne larmo jakie zrobiłam, bo okazało się że
zaspałyśmy i nie było czasu na warkocz, tylko na zwykły kucyk. Było mi tak jakoś nieswojo bez warkocza. I ta grzywka... Jak dobrze, że tylko jedno zdjęcie ją uwieczniło bo na reszcie zdjęć mam ją zaczesaną na bok.

W dniu Pierwszej Komunii św. miałam zrobiony warkocz na mokrych włosach.
W gimnazjum, które dla wielu włosomaniaczek było okresem zabójczym dla
włosów i czasem największych szaleństw włosowych, mnie na szczęście
ominęło. I tutaj należą się serdeczne podziękowania dla całej rodziny,
która wybiła mi z głowy farbowanie. Ale w sumie sama też się nie
upierałam specjalnie nad
zmianą koloru włosów, bo uważałam że i tak nie jest najgorszy. Raz tylko
w wakacje użyłam szamponetki (czerwonej) na końcówki włosów, i nawet
nie zdążyłam się im specjalnie przyjrzeć bo kolor zszedł przy następnym
myciu głowy.I to koniec moich przygód ze zmianą koloru.
Jeżeli
chodzi o inny atrybut gimnazjalistki - prostownicę - to kupiłam sobie
najańsze badziewie, ale i tutaj jakoś się nie pokochałyśmy. Ok, czasem
się zdarzało prostować włoski, ale
tylko na większe okazje. To samo było w liceum - prostowanie od
wielkiego dzwonu, tym razem już po solidnym zabezpieczeniu włosów przed
wysoką temperaturą.
Już w liceum byłam dumna z siebie, patrząc na
koleżanki, które w gimnazjum uległy presji i farbowały włosy. Większość z
nich ( nie wszystkie !) miały zniszczone, przerzedzone włosy po
stosowaniu farb kiepskiej jakości i z dużą częstotliwością. Szczególnie
jedna z nich zapadła mi w pamięci, jej gęste, kręcone,
zdrowe włosy zmieniły się w proste (codzienna prostownica) druty. Tak
więc patrząc na nią, nauczona, że ani farba, ani prostownica nie jest w
stanie mnie uszczęśliwić, myłam dalej moje włoski drogeryjnym szamponem,
którego wybór zależał od obietnic producenta i reklam w tv. Do tego po
umyciu nakładałam jedwab (najczęściej Biosilk) i włosy schły sobie
dłuuugo naturalnie. Dość późno zdecydowałam się na zakup suszarki, ale i
tak suszyłam je od czasu do czasu.
Na któreś naste urodziny dostałam sprzęt do prostowania, kręcenia,
karbowania włosów, ale nie ciągnęło mnie do zmiany fryzury, tym
bardziej, że przy moich gęstych
włosach trwało to i trwało, i trwało... żal mi było ich przypalać. Tutaj
zdjęcie po jednym z nielicznych użyć lokówki.
Z wizytami u fryzjera bywało różnie, wychodziłam bardziej albo mniej
zadowolona. Tu zdjęcia z najkrótszymi włosami jakie miałam w czasach
policealnych.
Po wyprostowaniu jakoś wyglądały, ale bez nadawały się tylko do upięcia,
bo wtedy nie umiałam sobie poradzić z ich falowaniem. Później miałam
półdługie, albo długie włosy
Końcówki podcinałam dość często, bo się bardzo rozdwajały i
"roztrajały". Z wizytami u fryzjera kojarzę jeszcze fakt, że najczęściej
byłam tam traktowana jak kosmitka, bo panie zachwycały się ich
gęstością, a ja widziałam tylko te okropne końcówki i jakoś nie
specjalnie robiły na mnie wrażenie te ich ochy i achy. Po jakimś
czasie odkryłam serum z Avon, i to był strzał w 10. Mimo, że jego skład
nie jest ciekawy, to nie mam zamiaru z niego rezygnować, nie powoduje
przesuszenia końców, ani nic w tym stylu, a już nie widzę rozdwojonych
włosów.

W szał włosomaniactwa wpadłam dzięki koleżance, która zaczęła opowiadać o
olejach, silikonach,
historiach włosowych i o tej całej reszcie co można znaleźć na blogu.
Słuchałam jej, ale do głowy by mi nie przyszło, że za parę miesięcy sama
się w to tak zatopię. A jednak - zaczęłam eksperymenty. Na święta i
urodziny zażyczyłam sobie oleje Khadi, Amlę i tak to się zaczęło...
Po wstawieniu zdjęcia na jedną ze stron, zwrócono mi uwagę, że
niepotrzebnie rozczesuje włosy, bo "kręconych się nie czesze". Kręcone
to one nie są, ale falowane pewnie tak. Zakupiłam więc grzebień z
szeroko rozstawionymi zębami, i delikatnie czeszę. Faktycznie, fale na
końcach włosów ładnie się układają, tym bardziej, że włosy mam
cieniowane. Jeżeli nie zależy mi na falach, bo związuję włosy to
rozczesuję je szczotką TT.
Poza przyborami do czesania moja pielęgnacja
na dzień dzisiejszy wygląda tak:
- szampon, ulubiony to Alterra
morela i pszenica, inne to Herbal Care - skrzyp polny, Amla Enriched
Herbal - idealny do zmywania olei, mydełko Sesa
- odżywka B/S Herbal Care
lniana, Green Pharmacy eliksir ziołowy
- oleje: Khadi, Amla, Alterra brzoza i pomarańcza, olejek arganowy, olej sezamowy, serum na końcówki Avon
- maska: Kallos Latte, Kallos Keratin, Kallos Silk, Alterra granat i aloes
- inne: płukanka z siemienia lnianego, albo wcieranie glutka
- wcierki - Jantar, wypróbowany z ciekawości czy działa na porost włosów, i mogę potwierdzić - działa.
- płukanki - ocet jabłkowy, piwo
To chyba na tyle, dalej jestem w fazie eksperymentów i pewnie znajdę
jeszcze nie jeden ideał włosowy, i uda mi się wydobyć z włosów to co w
nich drzemie."
Włosy Ani są bardzo ładne. To co mnie w nich najbardziej urzeka, to piękny kolor i gęstość! Cudowne włosy, piękne fale i idealna długość.
Gratuluję właścicielce i życzę aby zawsze były tak piękne i rosły zdrowe i lśniące! Przy okazji zapraszam Was na blog, który Ania prowadzi, będziecie mogły śledzić jej pielęgnację na bieżąco :
http://annzad27.blogspot.com/
Jak Wam się podobają włosy Ani? Czy poleciłybyście jej jeszcze jakiś kosmetyk bądź przepis na pielęgnację włosów?